باسمه تعالي

وقتي به زندگي خود نگاهي مي اندازيم به وضوح مشخص ميشود که ارتکاب گناه عامل بزرگ بدبختي و عقب ماندگي ما بوده است. اصولاً هر چه ناکامي هاي خود را بررسي ميکنيم ردپاي گناه و نافرماني خدا را در آن برجسته و پر رنگ ميبينيم. در واقع احساس ميکنيم که خدا ما را براي اوج گرفتن در سپهري بي انتها در نظر گرفته است و براي اين منظور ما را به همه استعدادهاي لازم مسلح ساخته است اما خودمان را ميبينيم که همچنان حقيرانه و بدبختانه گرفتار غل و زنجيرهاي بچه گانه اي هستيم که ما را اجازه پرواز نميدهند و حرکتي جز در حدود فضاهاي متعفن مادي براي ما مقدور نميسازند. گناهان ما عامل بدبختي و حقارت و کوچکي ما هستند. گناهان و گناه سازان تلاش ميکنند ما را مجاب کنند که بايستي تا آخر عمر به اين آلودگي عادت کنيم و با اين پستي مدارا کنيم و حيف از استعدادهايي که در ما ميميرد و دريغ از ملکوتي که جز به پرواز ما فتح نميشود.

آري گناهان ما عامل عقب ماندگي ما هستند در دنيا و باعث حسرت ما هستند در آخرت.

گناهان عامل بي آبرويي ما هستند. گناهان باعث فقر ما هستند. گناهان عامل عقده هاي ما هستند.

از گناهان فرار کنيم. فرار کنيم.

از گناهان فرار کنيم تا عزيز و سربلند شويم. از گناهان فرار کنيم تا زيبا و دوست داشتني شويم. از گناهان فرار کنيم تا بدبخت و سياهرو نباشيم. از گناهان فرار کنيم تا ذليل و بيچاره نباشيم. از گناهان فرار کنيم ...فرار!

از درجا زدن و حقارت و بدبختي رها شويم با دوري از گناه.